Welkom 2008 — en welkom terug in 2026
Mijn naam is Rudy van Stratum. Deze site is de digitale nalatenschap van Stratum Strategie, mijn adviesbureau dat ik van ongeveer 2008 tot 2018 actief heb gerund. Ik heb haar in 2025/2026 opgepoetst — het destijds gebruikte nanoCMS geüpdatet met behulp van AI — omdat er artikelen op staan die ik niet wilde laten verdwijnen. Nostalgie speelt ook een rol, dat zal ik niet ontkennen.
Wat ik deed
Ik werkte als onafhankelijk economisch-strategisch adviseur voor opdrachtgevers binnen overheid en bedrijfsleven. De kern van mijn aanpak was de Mutual Gains Approach: niet praten over de verdeling van de taart maar over het vergroten ervan. Hard voor de zaak, zacht voor de persoon. Belangen boven standpunten. Het klinkt nu als een LinkedIn-cliché, maar ik meende het toen en meen het nog steeds. Naast het klassieke advieswerk ontwikkelde ik het Winestone-concept: risicodelend adviseren waarbij ik mij voor langere tijd part-time aan een bedrijf verbond tegen minimale vergoeding, in ruil voor een deel van de gecreëerde waarde. Avant la lettre in een wereld die later gig-economy zou gaan heten.
Terugkijkend
Als ik de artikelen op deze site herlees valt me op hoe vroeg de thema's al aanwezig waren die later dominant zouden worden — in mijn denken én in de wereld. "De grote bankroof" schreef ik in 2010, midden in de naweeën van de kredietcrisis. "Tegenkracht organiseren" en "Tim Jackson — welvaart zonder groei" zijn van 2012. De systeemkritiek zat er al in, maar nog verpakt in neutrale adviseurstaal, keurig naast een KvK-nummer. Wat ik toen nog niet had was de persoonlijke stem. Het analytische raamwerk was aanwezig, de irritatie ook — maar ze werden nog gedisciplineerd door de rol van adviseur. Je schrijft anders als je een opdrachtgever wil overtuigen dan als je schrijft omdat je iets te zeggen hebt.
Wat er van geworden is
In 2025 heb ik een pensioen-achtige situatie bereikt. Dat klinkt als afbouwen; het voelt als het tegendeel. Sindsdien schrijf ik regelmatig op www.rudymentair.nl — meer dan 600 posts inmiddels, een blog dat begon als experiment en is uitgegroeid tot wat ik mezelf niet had durven beloven: een consistent en levend archief van hoe ik de wereld zie. De thema's zijn herkenbaar voor wie deze oude site kent: vermogensconcentratie, institutionele macht, de kloof tussen beleid en werkelijkheid, economie als lens op alles wat scheef zit. Maar de toon is anders. Vrijer. Ongedisciplineerder in de goede zin. En steeds vaker in dialoog met AI — niet als tool maar als gesprekspartner, wat op zichzelf een terugkerend onderwerp van reflectie is geworden. Deze site laat ik staan als wat ze is: een tijdsdocument. De artikelen zijn geschreven tussen 2008 en 2012, links kunnen dood zijn, sommige informatie is niet meer actueel. Maar de vragen die erin gesteld worden zijn dat niet.
De thema's — wat ze toen betekenden en nu
Grenzen aan groei — eerder dan je denkt
Het artikel over kredietcrisis en grenzen aan groei koppelt de financiële crisis van 2008 aan het rapport van de Club van Rome uit 1972. Dat was in adviseurskringen geen gangbare combinatie. De meeste economen behandelden 2008 als een correctie, een tijdelijke storing in het systeem. De koppeling met structurele groeigrenzen wees op iets anders: dat het systeem zelf het probleem was. Tim Jackson's *Welvaart zonder groei* (2012) werkte dat verder uit, en werd op deze site besproken op een moment dat degrowth nog een randverschijnsel was. Inmiddels is het een serieus academisch en politiek debat. De voorsprong was er.
Institutionele macht als blinde vlek van de economie
Ha-Joon Chang's *23 dingen die ze je niet vertellen over het kapitalisme* kreeg hier een bespreking die verder ging dan de boekrecensie. De kern van Changs argument — dat vrijemarkteconomie geen natuurwet is maar een politieke keuze die altijd ten gunste van bepaalde belangen uitpakt — is precies wat later het analytische hart van rudymentair.nl zou worden. Chang noemde het de ideologie van de vrije markt. Ik noem het tegenwoordig liever ontmaskering: het zichtbaar maken van de belangen achter de schijnbaar neutrale taal van beleid en economie.
Tegenkracht als ontwerpprincipe
"Tegenkracht organiseren — lessen uit de kredietcrisis" is misschien het meest actuele stuk op de site, ook nu nog. De centrale these: systemen die niet worden tegengesproken, niet worden gecontroleerd en niet worden uitgedaagd, groeien door totdat ze omvallen. Dat gold voor de bankensector in 2008. Het geldt voor algoritmische platforms, voor vermogensconcentratie, voor de manier waarop beleidsadvies werkt in een diplomademocratie. De vraag hoe tegenkracht georganiseerd kan worden zonder te vervallen in populisme of reflexief wantrouwen is er niet eenvoudiger op geworden.
Creativiteit en ideevorming — het onderschatte thema
Steven Johnsons *Waar een goed idee vandaan komt* werd hier in 2012 besproken en is in retrospect een vroeg signaal van een interesse die later terugkomt in de vraag naar wat AI wel en niet kan toevoegen aan origineel denken. Johnsons argument — dat goede ideeën ontstaan aan de randen van netwerken, in de langzame accumulatie van half-afgebakken gedachten, niet in plotselinge ingevingen — sluit naadloos aan op wat ik nu ervaar in de samenwerking met AI: het gereedschap versnelt, maar de rijptijd van een idee laat zich niet comprimeren.
De rationele optimist — een eerlijk ongemak
Matt Ridleys *De rationele optimist* kreeg hier een bespreking onder de kop "een ander geluid." Dat is veelzeggend. Het was geen instemming, het was intellectuele eerlijkheid: dit argument verdient aandacht ook al zit het je dwars. Ridley's these dat menselijke samenwerking en specialisatie structureel welvaart produceren is niet fout — maar mist de institutionele en verdelingslaag die het verschil maakt tussen groei als statistiek en groei als ervaring. Die spanning — tussen het grote optimistische verhaal en de ongelijke verdeling van de vruchten ervan — is nog steeds het centrale spanningsveld in economisch denken.
Wat dit archief is
Geen nostalgische zelfverheerlijking. Wel een eerlijk beeld van hoe een bepaalde manier van kijken zich over vijftien jaar heeft ontwikkeld — van adviseurstaal naar persoonlijke stem, van neutrale analyse naar uitgesproken positie, van klantgerichte rapportage naar onafhankelijk schrijven. De vragen zijn dezelfde gebleven. De bereidheid ze harder te stellen is gegroeid.
---------------------------------------------------------------------------
For the sake of history hier de oorspronkelijke tekst van deze Welkom-pagina
Welkom
Mijn naam is Rudy van Stratum en ik werk sinds 2006 als onafhankelijk en zelfstandig economisch-strategisch adviseur voor diverse opdrachtgevers binnen overheid en bedrijfsleven.
Ik ga voor duurzame resultaten en oplossingen en ben hard voor de zaak en zacht voor de persoon.
De dingen die ik doe voor MKB en overheid
- Bedrijfsbegeleiding
- Win-win onderhandelen ('macro mediation')
- Strategievorming
- Helder denken & transparant beslissen:
onderzoek, scans, enquêtes, visualisaties
Zoals anderen me omschrijven
Onafhankelijk, betrokken, intelligent, resultaatgericht.
Kijk voor meer info ook op:
kijk eens op rudymentair.nl aka rudy's ruimte aka rudy's randjes
Gratis eBook 'Alles mag'
klik hier voor download