Creativiteit. Hoe? Zo!
MGA is een mooie en gestructureerde manier om tot wederzijds voordeel (mutual gains) en consensus te komen. MGA heet in sommige artikelen en boeken ook wel Consensus Building Approach (CBA). Toch mis ik in de aanpak een aantal zaken. Op persoonlijk niveau ontbreekt in de huidige systematiek diepgang. MGA heeft toch de kenmerken van een projectmatige aanpak en minder plek voor diepergaande persoonlijke vragen om de drives van individuen bloot te leggen. Ik kies in dat geval voor de methodiek van Guus Hustinx die met zijn 'speelveld der verandering' veel handvaten biedt om door te graven over persoonlijke motieven en diepere drives. Guus gaat met zijn aanpak terug naar het NLP gedachtengoed. Ik heb Larry Susskind eens gevraagd hoe hij tegen NLP als aanvullende systematiek kijkt. In een e-mail antwoordde hij mij dat hij weinig gecharmeerd is van NLP: niet-wetenschappelijk en te soft. Jammer, maar niet geheel onverwachts.
Een andere zaak die mist in de MGA-aanpak is het ludieke element. Vaak komt een sessie met een grotere groep aanvankelijk wat moeilijk op gang. De deelnemers zien elkaar vaak voor het eerst en zitten er vanuit hun positie (vaak leidinggevenden met een eindverantwoordelijkheid voor hun organisatie) en achtergrond (vaak wat ouder, formele opstelling) onwennig bij. In dat soort gevallen zijn opwarmertjes die ludiek en educatief zijn vaak nuttig. Hoewel dit ook niet mijn ding is, heb ik met dank aan Martin Bakker hiervoor het boek 'Creativiteit. Hoe? Zo!' van Igor Byttebier gevonden.
Voor de duidelijkheid: met MGA is niets mis, ik denk alleen dat het aan kracht wint als het wordt aangevuld met elementen van andere aanpakken en inzichten.